Letland

Na aankomst in Riga hebben we kennisgemaakt met de leerlingen en leerkrachten van Griekenland en Portugal, waarna we de St.Petruskerk beklommen en een boottocht maakten op de rivier. Op 4 mei - de nationale feestdag in Letland - bezochten we het KGB-museum. Een zeer welbespraakte gids vertelde ons over de gruwelijke folterpraktijken en executies die in het 'cornerhouse' plaatsvonden. Architecten, bankiers, leerkrachten, ... alle intellectuelen moesten eraan geloven toen de Russen in 1940 Letland binnenvielen. 'The terrible year' noemen ze die periode, totdat de Duitsers binnenvielen (in 1941), maar ook toen werd het niet beter. Meermaals kregen we kippenvel van de afschuwelijke verhalen.

In de namiddag reisden we verder naar Mazsalaca, in het noorden. Daar werden de leerlingen ondergebracht bij hun gastgezinnen. Ze waren stuk voor stuk zenuwachtig, benieuwd of er al dan niet stromend water zou zijn, of ze elkaar wel zouden verstaan, of ze hun plan zouden kunnen trekken. Uiteindelijk kwam iedereen goed terecht. We maakten uitstappen in de omgeving van Valmiera en Aloja en bezochten een markt, waar lokale ondernemers hun waren verkochten.

Verder blijkt dat je hier uren kan rondrijden en alleen maar bossen ziet. Ongelooflijk veel bomen en weilanden, en af en toe eens een huisje. Restanten uit de Sovjettijd zie je ook nog, maar niet zo veel meer. De mensen hier willen die periode zo snel mogelijk vergeten.

De dag in het gastgezin viel voor de meesten goed mee. Er werd samen ontbeten en vele Letlanders spraken onderling af met de andere gastgezinnen om samen een activiteit te gaan doen. Wijzelf werden uitgenodigd voor een rustige kanovaart op de Salaça, de grootste rivier in Mazsalaca. Daarna een picknick met een ketel soep en worstjes boven een vuurtje. Bijzonder gezellig vertoeven in het nationaal park.

Op maandag stond het projectwerk op het programma. We bezochten de school en spendeerden de voormiddag met het luisteren naar de presentaties die de partnerscholen hadden voorbereid. Ze hadden het onder andere over acties die ze hadden opgezet in hun school. De Grieken deden een project rond racisme, maakten hun eigen Paaskaarsen en verkochten die op een marktje. Met een deel van het geld besloten ze de school een nodige verfbeurt te geven. De Portugezen hadden het oa. over hun sociaal werk met bejaarden uit het dorp, die regelmatig op school werden uitgenodigd om aan bepaalde activiteiten deel te nemen. In Estland lag de focus op de vertaling van de schoolwebsite naar het Engels, zodat leerlingen en leerkrachten uit heel Europa (and beyond) ook kunnen meelezen. Ook bij ons zal dit binnenkort het geval zijn. Onze leerlingen zijn alvast begonnen met de vertalingen van de bestaande webpagina’s.

Op maandagnamiddag en gedurende de rest van de week namen we deel aan heel wat workshops: we leerden kaarsen maken met bijenwas, fabriceerden onze eigen zeep, versierden een zilveren munt met traditionele Letse symbolen en toverden een doodgewoon takje om tot een (mini)-wandelstokje. We maakten ook kennis met heel wat lokale ondernemers. De organisator van de kanotocht op zondag, tevens een vader uit één van de gastgezinnen, zette enkele jaren geleden zijn eigen kanobedrijfje op, dat recent nog verder uitgebreid werd. We bezochten ook een organische biobessenboerderij – alliteratie niet met opzet ;-) – waar 2 in leeftijd reeds gevorderden, maar nog steeds enthousiaste eigenaars ons graag de uitleg deden over lokale, maar ook internationaal gekende besjes en andere fruitsoorten. We leerden oa. dat ‘de meloen van het noorden’ eigenlijk gewoon de kweepeer is. Andere naam, even lekker. De verwerking van het fruit deden ze ook zelf; confituur, thee, gekonfijt fruit in allerhande smaakjes. We besloten deze lokalen ondernemers dan ook te steunen door enkele aankopen te doen. 

Letland is het land van de aardappelen, ook dat ontging ons niet. Gekookt, gebakken, gefrituurd en in de soep, we hebben ze allemaal zien passeren. Alleen het equivalent van de goede Belgische friet hebben ze nog niet helemaal onder de knie. Ach, dan kunnen ze dat misschien nog leren in België. We brachten een begeleid bezoek aan 1 van de grote aardappelzetmeelexporteurs in Letland en beseften al gauw dat de aardappel een belangrijk bron van inkomsten was voor de Letten.

Letland heeft ook een rijke geschiedenis. Hun onafhankelijkheid werd pas officieel in 1991, daarvoor echter, stonden ze eeuwenlang onder bewind van een buitenlandse macht. We brachten een bezoek aan enkele ‘manor houses’, huizen overgenomen door Duitse landheren, die de Letse boeren op ‘hun’ land ‘lieten’ werken. In Sigulda, één van Letlands toeristische trekpleisters, liepen we rond in een middeleeuwse (ondertussen gerestaureerde) kasteel/burcht. We bezochten een lokale weverij, weefden zelf ook een stukje, en reden in Staicele een stukje mee op de riviertram. Deze riviertram, eigenlijk een gemotoriseerd gepimpt vlot, was de creatie van een lokale handige Harry en ondertussen al vrij gekend bij bedrijven, toeristen en locals. Zo heel veel dieren zagen we niet, maar onze coördinator vertelde ons dat er heel wat bevers terug te vinden zijn langs de rivieren. Zij knagen echter de wortels van de bomen kapot en zorgen er zo voor dat er heel wat dode bomen op de rivierbanken staan. Gelukkig zijn er genoeg timmermannen om van die bomen mooie creaties te maken voor speeltuinen, attractieparken en zelfs scholen (kunst en regulier).

Letland is o.w.v. zijn noordelijke ligging ook interessant bij wintersportbeoefenaars. We hebben het dan over ijshockey (deze week speelde het Letse team het wereldkampioenschap) en bobsleeën. We bezochten de bobsleetrack waar het Letse bobsleeteam zijn trainingen doet en waar hoogstwaarschijnlijk in de volgende winterspelen de bobslee- en skeletonwedstrijden zullen plaatsvinden. Sneeuw was er nu niet, maar afdalen in de baan deden we wel, met een bobslee op wielen welteverstaan. Heftig was het woord dat op ieders lippen lag, maar we vonden het ook superleuk en spannend.

Tradities zijn belangrijk in Letland en dus kon de dans niet de ontbreken. In traditionele klederdracht brachten de leerlingen van de school (6- tot 15-jarigen) een optreden tgv. Moederdag. 

Op donderdag was het tijd voor onze leerlingen om te reflecteren over hetgeen ze de afgelopen week hadden bijgeleerd; welke ideeën hadden ze opgedaan, welke stereotypen hadden ze bijgesteld, welke info en ervaringen nemen ze mee naar huis? Dat ze hebben bijgeleerd staat buiten kijf, nee geen wiskunde en ook geen wetenschappen, wel veel talen en veel levenswijsheid. Er bestaan heel wat verschillen tussen de leerlingen van de betrokken partnerscholen, op vlak van eten, mensen, cultuur en ondernemerschap. Al deze informatie, alsook de opgedane indrukken, werd gebundeld in presentaties die de leerlingen in multilinguale groepjes voorbereidden en voorbrachten. En dat deden ze goed. Een hechte groep was het geworden, na amper 7 dagen, de uithoeken van Europa samengebracht in Letland. Het maakte het afscheid op vrijdag heel zwaar, de rit naar de luchthaven bijzonder stil. Gelukkig was er whatsapp, facebook en instagram om in contact te blijven. Een ding is zeker, ze kijken nu alle vijf al uit naar een weerzien met hun nieuwe vrienden. Volgende halte in het ondernemersavontuur; Portugal (oktober 2018).

Meer foto's vind je hier.

Bericht gepubliceerd op
14/05/2018 - 08:00

Terug naar het overzicht