Hieronder vind u het cultuurprogramma van dit jaar, om de brochure volledig te bekijken, klik hier.
ZATERDAG 24 JANUARI
20.30 u
KC nOna
Naar Medeia
Zeven/Inne Goris
8 euro
5de – 6de jaar Hoe reageer je op geliefden die elkaar het leven onmogelijk maken? Hoe voelt het om te beseffen dat je verraden bent? Hoe angstwekkend kunnen je eigen ouders zijn? En kun je ondanks alles dan toch nog lachen?
Voor haar nieuwste creatie laat Inne Goris zich inspireren door de Griekse mythe van Medeia, waarin een jaloerse vrouw de bruid van haar ex vermoordt en haar eigen kinderen om het leven brengt.
In het verhaal van vandaag staat niet de fatale liefde tussen Jason en Medeia centraal maar wel het verhaal van hun kinderen. Kinderen die de speelbal zijn van de emoties van de ouders, van twee mensen die elkaar ooit graag gezien hebben en die uitdrukkelijk aangeven van hun kinderen te houden. En uiteindelijk is het ook het verhaal van twee kinderen die eigenhandig door hun moeder worden vermoord.
Meer dan ooit is het onderliggende thema van deze oude Griekse mythe keiharde realiteit: kinderen zitten midden in een (v)echtscheiding, ze zijn het slachtoffer van gezinsdrama’s of worden aan hun lot overgelaten. Inne Goris grijpt het verhaal van Medeia aan om met een groep jongeren aan de slag te gaan.
Zeven is de structuur rond theatermaakster Inne Goris. Ze zoekt haar weg bij Bronks en Ultima Vez tot ze in 2003 de stap zet naar een eigen organisatie. Met haar eerste productie, ‘Drie zusters’, sleept ze de gerenommeerde 1000watt-prijs in de wacht. Ook haar daaropvolgende voorstellingen ‘Pride & Prejudice’, ‘De dood en het meisje’ en ‘La petite fille qui aimait trop les allumettes’ worden goed gesmaakt.
Regie: Inne Gorris - Spel: Tine Feys, Steven De Beleyer, Stefanie Van Pelt en een groep jongeren. - Muziek: Eavesdropper
VRIJDAG 20 FEBRUARI
20.15 u
’t ARSENAAL
Vandenhond
Braakland/Zhebilding
8 euro
Een leider worden. 5de – 6de jaar
Er zijn er die het doen voor de eer.
Omdat ze graag macht hebben.
Omdat ze zo graag, graag gezien willen zijn.
Of omdat ze denken dat ze er rijk van zullen worden.
Ben heeft het gedaan omdat hij niks beters te doen had.
En ook een beetje omdat Eva het hem vroeg.
"Honden hebben liefst dat iemand hen zegt wat ze moeten doen.
Honden die geen leiding krijgen, worden bang. En vals."
Dat zei ze.
Toen al had hij haar willen kussen.
En hij dacht in haar ogen hetzelfde te zien.
Hij had het moeten doen.
Maar hij zei enkel:
"Misschien hebt ge gelijk."
En nu zit hij ermee.
Ben is een hond. Dat moet ge maar aannemen.
Een hond die op doortocht naar elders in de stad is terechtgekomen.
Hij is er gebleven. Lange tijd.
Te lang?
Want nu wil hij weer weg, blijkbaar.
Hij droomt er zelfs van.
Maar kan dat wel?
Mag dat wel?
En wil hij dat wel?
Pieter Genard wilde al lang iets eenvoudigs op de planken brengen, eenvoudig in taal, puur in verhaal. BZB gaf hem die kans, en samen maakten ze er iets heel moois van ... een poëtische vertelling die jong en oud weet te boeien. (De Bond)
De voorstelling is én een poëtische dierenfabel én een actuele mensenparabel. (De Morgen)
Tekst & spel: Pieter Genard
Regie: Stijn Devillé & Adriaan Van Aken
Muziek: Youri Van Uffelen & Ephraïm Cielen
VRIJDAG 20 MAART
20.15 u
STADSSCHOUWBURG
KREON
Theater ZUIDPOOL
10,5 euro
5de – 6de jaar
Waarom eindigt Antigone met de ondergang van Kreon en zijn gezin? Uit het stuk zelf blijkt geen enkele aanleiding voor zo ?n drastische gang van zaken met een nevenpersonage. Kunnen we dit noodlottig einde begrijpen zonder enige voorkennis? En zo nee, wordt die voorkennis verschaft in de gebeurtenissen van de in tijd voorafgaande stukken? Is Kreon wel het nevenpersonage waarvoor hij zichzelf zo graag, zo lang uitgeeft, als de cyclus bij hem begint en eindigt? Behandelt de cyclus niet net de tijdspanne van, hier en daar onderbroken, zijn machtsperiode in Thebe? En, hoezeer hij ook het tegendeel beweert, is iemand die zo lang aan de macht blijft niet sowieso machtsgeil? Gaat hij niet ten onder aan wat hij zo lang zo obsessief wil scheiden, het maatschappelijk belang en het familiale?
Creon/Antagonist zkt tragedie is politiek drama en een complex familie-epos, een tragedie van de 21ste eeuw. De hele Thebe-cyclus vanuit het perspectief van de zichzelf wegcijferende machtshebber Kreon.
Een nieuw hedendaags stuk, gedestilleerd uit vier antieke Griekse tragedies. Naar Sophocles en Aeschylos. Een herinterpretatie van de Thebe-cyclus. Oedipus Tyrannos / Oedipus in Colonos / Zeven tegen Thebe / Antigone.
Van en met: Jan Bijvoet, Jorgen Cassier, Stefanie Claes, Barbara Claes, Sofie Decleir, Anne De Wilde, Bert Haelvoet, Jonas Leemans en Koen van Kaam
ZATERDAG 18 APRIL
20.15 u
KC nOna
Altijd prijs
Cie Cecilia/ HET PALEIS
8 euro 5de – 6de jaar
Aan wie verkoop ik mijn ziel? Welk beest moet ik aanbidden? Welk heilig beeld ligt er onder vuur? Welk hart moet ik breken? Welke leugen volg ik? In wiens bloed stap ik? - Rimbaud (Une Saison en enfer)
Een man ontmoet op een nacht een in delirium verkerende jongeman. Op een deken na is hij volledig naakt. De man brengt hem naar huis en drie maand later komt de jongeman hem bedanken. Afkomstig uit een totaal ander milieu en zonder echt vrienden te worden, ontstaat er tussen de twee een getroebleerde lotsverbondenheid. Ze spiegelen hun levens aan elkaar, hun verlangens, hun relatie met hun vader. Ze proberen elk voor zich antwoorden te vinden in een wereld van huisjesmelkers, zwartwerkers, koppelbazen en mensenhandelaars. Een wereld, bevolkt door in zichzelf gekeerde jongeren die lijden aan het syndroom van Asperger of ‘hikikomori’.
Zoals in een duet geraken de twee mannen verstrikt in een ritueel spel van uitdagen en verleiden. Soms cru en agressief, dan weer teder en poëtisch. Amusant, maar misschien wel donkerder en harder dan gewoonlijk. De spirit van Jamaicaanse rude boys of Engelse mods uit de jaren 60 is nooit ver weg. Altijd Prijs gaat over de keuzes die je in het leven maakt. Je zakt weg in het drijfzand, je snakt naar adem. En plots, wanneer je het nauwelijks verwacht, valt alles op zijn plaats.
van: Arne Sierens
met Titus De Voogdt, Robrecht Vanden Thoren
muziek (live): Jean-Yves Evrard
decor: Guido Vrolix
realisatie: Koen Demeyere,Timme Afschrift
lichtontwerp: Timme Afschrift
kostuums: Lieve Pynoo
choreografie: Koen Augustijnen
productie: Compagnie Cecilia en het HETPALEIS (Antwerpen) met de steun van Vooruit (Gent)
met dank aan: Minard (Gent)
WOENSDAG 29 APRIL
20.15 u
STADSSCHOUWBURG
Metamorfosen
TheaterMalpertuis
10,5 euro
5de – 6de jaar
Van Piet Arfeuille - die bij TheaterMalpertuis eerder al Kill the old torture their young en Vincent.Arthur.Marcel. regisseerde - is bekend dat hij graag naar klassiekers grijpt. Na enkele spraakmakende Shakespeare-ensceneringen (Romeo en Julia, Hamlet en De storm bij Het Paleis) kiest hij nu voor een selectie van verhalen uit de Metamorfosen van Ovidius.Vanaf de Middeleeuwen is dit meesterwerk een onuitputtelijke bron geweest voor kunstenaars en literatoren. Ovidius' imposante gedicht voert de toeschouwer vanaf de schepping van de wereld tot de geschiedenis van Rome, ten tijde van keizer Augustus. Het is één lange betoverende reeks van gedaanteverwisselingen, waarbij de grondgedachte is dat niets blijft en alles voortdurend in beweging is, een opvatting die voor Arfeuille haaks staat op wat hij noemt 'de Hollywooddramaturgie van deze tijd'.
Tekst: Ovidius
Regie: Piet Arfeuille
Spel: Tania Van der Sanden, Mieke De Groote, Günther Lesage en Gilles De Schryver
WOENSDAG 6 MEI
20.15 u
STADSSCHOUWBURG
De versie Claus
TONEELHUIS
10,5 euro
5de – 6de jaar
Je bent dus de hele weg hier naartoe gekomen om te vernemen wie Hugo Claus is? Wat een vraag! Daar bestaat geen definitie voor, daar gis je toch naar! Ze hebben me eens omschreven als een Vlaamse reus. Dat is een konijnenras. Dan liever een hamster. Hij verzamelt en verzamelt, en verschanst zich dan.
Voor zijn solo De versie Claus vertrekt Josse De Pauw van het boek Groepsportret, waarin Mark Schaevers aan de hand van de verzamelde interviews van Hugo Claus de schrijver portretteert. Ten huize van Hugo Claus dient zich de Interviewer aan: honderden keren heeft de schrijver het meegemaakt, maar normaler is hij het daarom nooit gaan vinden, die omsingeling, die onophoudelijke ondervraging: Wie is Hugo Claus? Terwijl de schrijver principieel de leugen verdedigt, liegt hij oog in oog met de ondervrager toch een waarheid over zijn leven bij elkaar: de versie Claus. Wie ze niet lust, verzint maar een andere. De versie Claus is niet verzonnen: ze berust op een sample van flarden uit zijn interviews en echo?s uit zijn oeuvre. De versie Claus is, het leven van de schrijver getrouw, een veelstemmige monoloog.
Een waardig afscheid, maar vooral een weldadige monoloog. (De Morgen)
Regie: Josse De Pauw
Tekst: Mark Schaevers
Spel: Josse De Pauw en Chris Willemsen
